نخبگان ورزشی اصفهان رها شده‌اند؛ حکمرانی ورزش در استان نیازمند بازنگری است
به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، «رسول نظری» استاد دانشگاه و متخصص حوزه ورزش، با اشاره به وضعیت نخبگان ورزشی اصفهان اظهار کرد: همه مدیران استان باید بدانند که یک قهرمان و نخبه ورزشی یک‌شبه ساخته نمی‌شود. یک ورزشکار برای اینکه بتواند خودش را نشان دهد و به جایگاه قهرمانی برسد، سال‌ها تلاش می‌کند و هزینه‌های زیادی را متحمل می‌شود. پشت یک مدال و یک عنوان قهرمانی، سال‌ها تمرین، سختی، فشار و تلاش مستمر وجود دارد.
وی با تاکید بر اینکه مدیران استان باید بدانند حفظ و پرورش یک نخبه ورزشی به همان اندازه کشف و معرفی وی اهمیت دارد و لازم است برای این موضوع برنامه‌ای مشخص و مبتنی بر آمایش سرزمینی تدوین شود، افزود: مساله اینجاست که وقتی ورزشکار به موفقیت می‌رسد، حمایت‌ها نباید متوقف شود. اتفاقاً در این مرحله باید حمایت‌ها هدفمندتر و جدی‌تر شود، اما امروز شرایط برای بسیاری از نخبگان ورزشی اصفهان مناسب نیست و بخشی از ورزشکاران پس از رسیدن به موفقیت، عملاً رها می‌شوند.
این استاد دانشگاه با اشاره به هزینه‌های سنگین ورزش تاکید کرد: هزینه‌های یک ورزشکار بسیار زیاد است و این مسئله به‌خصوص در رشته‌های انفرادی بیشتر خودش را نشان می‌دهد. ورزشکار رشته انفرادی معمولاً باید هزینه‌های مربی، تجهیزات، اردو، سفر، مسابقات و تمرینات خود را تأمین کند و اگر پشتوانه مناسبی نداشته باشد، ادامه فعالیت حرفه‌ای برایش بسیار دشوار می‌شود.
وی ادامه داد: متأسفانه بسیاری از قهرمانان اصفهانی در رشته‌های انفرادی احساس تنهایی می‌کنند. اصفهان ظرفیت‌های بزرگی مانند سپاهان و ذوب‌آهن دارد و این دو مجموعه می‌توانند نقش مؤثری در حمایت از ورزش استان داشته باشند، اما در کنار باشگاه‌ها، اداره کل ورزش و جوانان نیز باید در این مسیر برنامه و نقش مشخصی داشته باشد.
نظری با بیان اینکه مدیریت ورزش استان باید بر اساس ظرفیت‌های بومی شکل بگیرد، اظهار کرد: یکی از موضوعاتی که باید مورد توجه قرار گیرد، نحوه مدیریت ورزش در اصفهان است. مدیریت غیربومی زمانی می‌تواند به مسئله تبدیل شود که شناخت کافی از ظرفیت‌های ورزشی استان وجود نداشته باشد. مدیر ورزش باید بداند اصفهان در چه رشته‌هایی سابقه، استعداد، قهرمان و زیرساخت دارد و بر همان اساس تصمیم‌گیری کند.
وی تصریح کرد: در برخی موارد در رشته‌هایی تیمداری می‌شود که اصفهان لزوماً مهد آن رشته‌ها نیست، در حالی که همزمان ورزشکاران نخبه اصفهانی در رشته‌هایی که استان در آنها صاحب ظرفیت و سابقه است، بدون حمایت کافی باقی مانده‌اند. بنابراین باید این سؤال را مطرح کنیم که آیا منابع و امکانات ورزشی استان دقیقاً در جایی هزینه می‌شود که بیشترین ظرفیت را برای رشد ورزش اصفهان ایجاد می‌کند یا خیر.
این متخصص ورزش، راهکار این مساله را توجه جدی به آمایش ورزش دانست و یادآور شد: طرح آمایش باید نوشته شود، اما مهم‌تر از نوشتن آن، استفاده از این طرح در تصمیم‌گیری‌های ورزشی است. آمایش نباید یک سند اداری باشد که تهیه شود و کنار گذاشته شود. باید مشخص کند هر منطقه و شهرستان چه ظرفیت‌هایی دارد، در چه رشته‌هایی استعداد بیشتری وجود دارد، چه زیرساخت‌هایی در اختیار داریم و سرمایه‌گذاری باید در چه بخش‌هایی انجام شود.
وی افزود: اگر آمایش ورزشی به‌درستی انجام و اجرا شود، می‌توانیم از تصمیم‌های مقطعی فاصله بگیریم و سرمایه‌گذاری‌ها را بر اساس ظرفیت واقعی استان انجام دهیم. در این صورت مشخص خواهد شد که کدام رشته‌ها باید بیشتر مورد حمایت قرار بگیرند و کدام ورزشکاران و استعدادها نیازمند حمایت جدی‌تر هستند.
نظری، همچنین به نقش صنایع اصفهان در توسعه ورزش اشاره کرد و گفت: اصفهان با مسئله آلودگی زیست‌محیطی ناشی از فعالیت صنایع مواجه است و در چنین شرایطی انتظار می‌رود صنایع در حوزه مسئولیت اجتماعی خود نقش جدی‌تری ایفا کنند. ورزش یکی از حوزه‌هایی است که می‌تواند یک خدمت واقعی به مردم ارائه دهد و در سلامت، نشاط اجتماعی و ایجاد فرصت برای جوانان مؤثر باشد.
وی در ادامه افزود: ظرفیت اقتصادی صنایع اصفهان قابل توجه است، اما باید این ظرفیت به شکل هدفمند وارد ورزش شود. مسئولیت اجتماعی صنایع نباید صرفاً به اقدامات پراکنده محدود شود، بلکه می‌توان بخشی از این ظرفیت را برای حمایت از نخبگان ورزشی، توسعه زیرساخت‌ها و پشتیبانی از استعدادهای بومی اختصاص داد.
این متخصص ورزش، با تأکید بر اینکه حکمرانی ورزش در اصفهان نیازمند بازنگری است، بیان کرد: حکمرانی ورزش باید عادلانه باشد. عدالت در ورزش یعنی امکانات، منابع و حمایت‌ها بر اساس ظرفیت، استعداد و نیاز واقعی توزیع شود. نمی‌توان انتظار داشت ورزشکار سال‌ها با هزینه شخصی تمرین کند و پس از رسیدن به قهرمانی همچنان دغدغه ادامه مسیر داشته باشد.
وی یکی از راهکارهای حمایت از نخبگان را ایجاد نظام بورسیه ورزشی عنوان کرد و گفت: باید نخبگان ورزشی اصفهان را بورسیه کنیم. همان‌طور که در حوزه‌های علمی برای حمایت از نخبگان برنامه‌هایی وجود دارد، در ورزش نیز باید برای قهرمانان و استعدادهای برتر مسیر حمایتی مشخصی ایجاد شود.
نظری در ادامه خاطرنشان کرد: بورسیه ورزشی تنها پرداخت یک مبلغ مالی نیست؛ بلکه می‌تواند شامل حمایت آموزشی، تأمین امکانات، کمک به حضور در اردوها و مسابقات و حتی ایجاد چشم‌انداز شغلی برای ورزشکار باشد. وقتی یک ورزشکار بداند برای آینده او برنامه مشخصی وجود دارد، با آرامش بیشتری مسیر حرفه‌ای خود را ادامه می‌دهد.
وی با بیان اینکه همه مدیران اصفهان باید بدانند که قهرمانان و نخبگان ورزشی، سرمایه‌های استان هستند. ساختن یک قهرمان سال‌ها زمان می‌برد و نباید اجازه دهیم ورزشکار پس از رسیدن به موفقیت رها شود، اضافه کرد: اصفهان برای توسعه ورزش خود نیازمند یک برنامه مشخص، استفاده از ظرفیت‌های بومی، اجرای واقعی طرح آمایش، توزیع عادلانه امکانات و ایجاد نظام حمایتی برای نخبگان است.
استاد دانشگاه همچنین گفت: اگر می‌خواهیم در آینده قهرمانان بیشتری از اصفهان داشته باشیم، باید از امروز برای آنها برنامه‌ریزی کنیم؛ نه اینکه منتظر بمانیم ورزشکار با هزینه شخصی خود قهرمان شود و بعد به فکر حمایت از او بیفتیم.