
به گزارش خبرنگار تابناک از استان کرمانشاه، یک تماس با مدیر، یک پیام به روابط عمومی، یک پرسش درباره پروژهای که متوقف مانده یا مطالبهای که روی زمین مانده است، شاید برای یک مسئول موضوع کوچکی باشد، اما برای مردمی که هر روز با آن مشکل روبهرو هستند، مسئله زندگی است. خبرنگار هم نمیتواند نسبت به این موضوع بیتفاوت باشد.
وقتی مردم سراغ رسانه میآیند، وظیفه خبرنگار فقط گرفتن چند جمله و انتشار یک خبر نیست. باید سراغ مسئول مربوط رفت و پاسخ خواست. اگر توضیحی وجود دارد، باید شنیده شود. اگر مانعی هست، باید برای مردم گفته شود. اگر وعدهای داده شده، باید به نتیجه برسد.
گاهی مسئول پاسخ میدهد و مسئله روشن میشود. گاهی هم پاسخ مشخصی وجود ندارد. در این شرایط، خبرنگار نباید موضوع را به فراموشی بسپارد. ممکن است امروز پاسخی داده نشود، اما سؤال مردم باقی میماند. هفته آینده هم باقی است، ماه آینده هم و تا زمانی که مسئله حل نشده باشد، ارزش پیگیری دارد.
مدیران باید بدانند رسانه حافظه دارد. وعدهها فراموش نمیشوند، پروژههای نیمهتمام از یاد نمیروند و مطالبهای که مردم برای آن به رسانه مراجعه کردهاند، با یک خبر و چند روز سکوت تمام نمیشود.
اتفاقاً مدیری که پاسخ میدهد، فرصت بیشتری برای توضیح عملکرد خود دارد. میتواند بگوید چه اقدامی انجام شده، مشکل کجاست و برنامه دستگاه برای حل آن چیست. رسانه حرفهای نیز باید این پاسخ را منتشر کند. اما وقتی پاسخی ارائه نمیشود، نمیتوان از خبرنگار انتظار داشت سؤال مردم را کنار بگذارد.
اینجا مرز میان رسانه و روابط عمومی هم مشخص میشود. روابط عمومی وظیفه دارد عملکرد دستگاه را اطلاعرسانی کند، اما رسانه باید سؤال مردم را نیز مطرح کند؛ حتی اگر پاسخ دادن به آن سؤال برای یک مدیر خوشایند نباشد.
قرار نیست هر انتقادی به معنای متهم کردن یک مدیر باشد. قرار نیست هر مشکلی را به پای یک دستگاه بنویسیم. اما نمیشود مشکلات واقعی مردم را هم نادیده گرفت. خبرنگار باید دقیق بپرسد، مستند بنویسد، پاسخ مسئول را منتشر کند و اگر مسئله باقی ماند، دوباره به سراغ آن برود.
مردم باید بدانند وقتی مسئلهای را با رسانه مطرح میکنند، قرار نیست بعد از انتشار خبر همه چیز تمام شود. رسانهای که مطالبه مردم را دنبال میکند، باید بتواند چند هفته یا چند ماه بعد دوباره سراغ همان موضوع برود و بپرسد: نتیجه چه شد؟
و مسئولان هم باید بدانند که پاسخگویی، پایان یک مطالبه نیست؛ آغاز روشن شدن ماجراست. اگر توضیحی دارند، رسانه آماده شنیدن و انتشار آن است. اگر اقدامی کردهاند، مردم حق دارند بدانند. اگر مانعی وجود دارد، باید گفته شود. اما اگر هیچ پاسخی وجود نداشته باشد، سؤال همچنان سر جای خود باقی میماند.
من معتقدم خبرنگار زمانی در برابر مردم مسئول است که بعد از انتشار خبر هم موضوع را فراموش نکند. مردم مشکلاتشان را برای دیده شدن در رسانه مطرح نمیکنند؛ آنها میخواهند مشکلی که مدتهاست زندگیشان را تحت تأثیر قرار داده، دیده و پیگیری شود.
برای همین است که بعضی پروندهها یکبار نوشته نمیشوند. دوباره به سراغشان میرویم، دوباره سؤال میپرسیم و دوباره پاسخ میخواهیم. شاید پاسخ امروز مسئله را حل نکند، اما پیگیری مستمر میتواند مسئولان را متوجه کند که مطالبه مردم هنوز روی میز است.
این راهی است که ما برای خودمان انتخاب کردهایم؛ شنیدن صدای مردم، پرسیدن از مسئولان و پیگیری موضوع تا جایی که پاسخ روشن و مستندی برای افکار عمومی وجود داشته باشد.
اگر مسئولی پاسخ دارد، تابناک آماده انتشار آن است. اگر توضیحی دارد، شنیده میشود. اگر اقدامی انجام داده، گزارش آن منتشر خواهد شد.
اما اگر پاسخی نیست، سؤال مردم همچنان باقی است؛ و ما هم پیگیری را متوقف نمیکنیم.
یادداشت: رحمت جلیلیان، دبیر منطقه ۶ خبرگزاری تابناک کشور